(سه شنبه ۳۱ فروردین ۱۳۹۵) ۱۲:۲۲

وقتی سایه های مهربانی کنار می رود...

در زندگی مشترک افراد باید ویزگی هایی همچون گذشت، صبوری، فداکاری، عشق ورزیدن، محبت کردن، دوست داشتن، ایثار، قناعت و پرهیز از چشم و هم چشمی و زیاده خواهی را سرلوحه زندگی خود قرار دهند.

 چهار پایه کوچک را زیر پا گذاشت و چاقو را از روی جا ظرفی برداشت، با دستان کوچکش در تقلا بود تا روکش پلاستیکی آب نباتش را پاره کند اما چاقو دستش را برید و خون تمام آب نبات کوچک را سرخ کرد.

اشک نی نی چشمان آبیش را پر کرده بود و هق هق گریه هایش امانش را برید، بیش از زخم دستش و سوزش آن دلش پرکشیده بود برای نوازش های مادر و سایه پر مهری که همچون پروانه به دورش می چرخید و به او محبت می کرد.

حالاچند ماه بود که به خاطر طلاق پدر و مادرش مجبور بود به صورت دوره ای پیش یکی از والدینش بماند و هر بار در فراغ یکی از آنها اتفاقی برایش می افتاد که نیاز به محبت دیگری را در دلش زنده می کرد.
به راستی کودکان اصلی ترین و بی گناه ترین قربانیان خاموش خودخواهی والدینی هستند که طلاق را ناجوانمردانه بر زندگی معصومانه این بچه ها مهر می زنند.
بچه هایی که بی شک بخش زیادی از روزهای سخت عمر خود را در درگیری و کشمکش بسر می برند و خواب و خوراکشان کابوس جدایی و تنهایی از والدین می شود و پس از طلاق همچون برگی خزان زنده سربار والدین خویش می شوند.
طاها با همه معصومیت و زیبایی کودکانه اش یکی از هزاران کودکی است که این روزها به دلیل جدایی والدینش ژرفای عمیق زخم محبت در کانون گرم خانواده را هر بار با سرکوفت و نیش و کنایه والدین و اطرافیانش پر می کند.
بی شک این زخم خاموش که امروز با همه بدیها و چرک های کینه و نفرت پر می شود فردا روز در جامعه با هزاران آسیب سرباز می کند و همچون سیلی طغیانگر زندگی معصومانه این کودک را به فنا خواهد داد.
همچون هزاران بچه طلاقی که هر کدام دردهایی دارند و هزاران حرف های نگفته ای که در نبود یکی از والدین آنها را در صندوقچه کوچک خویش نگه می دارند.
به راستی سرنوشت این بچه هایی که طعم گذشت را نمی چشند، لذت محبت در کنار والدین را درک نمی کنند، لبخند پر مهر مادر و دستان پر عطوفت پدر را شب هنگام بر بالین خویش نمی بینند، چه می شود؟
یک کارشناس خانواده گفت: کودکان طلاق با آسیب های مختلف اجتماعی، فرهنگی، اقتصادی مواجه اند و به دلیل سیراب نشدن از محبت والدین همواره در حال انتقام گیری از جامعه و دیگران هستند.
دیبا کریمی در گفت و گو با خبرنگار ایرنا اظهار کرد: این افراد همواره با آسیب ها و تنش های اجتماعی مختلفی مواجه اند و در خانه، جمع دوستان، جامعه و مدرسه به عنوان یک فرد منزوی و ترد شده که زندگی مشترک با والدین را به خوبی درک نکرده اند، دچار بیماریهای روانی می شوند.
وی توضیح داد: بیماریهای افسردگی، پرخاشگری، انزوا طلبی، بیش فعالی و رفتارهای خشونت آمیز در این کودکان بیش از کودکان دیگر مشاهده می شود. 
وی افزود: والدینی که با وجود بچه از هم طلاق می گیرند همه تنش ها و آسیب ها را برای کودکان خود به جا می گذارند و یک کودک طلاق با انبوهی از مشکلات کوچک و بزرگ با همه کینه ها و کنایه ها قلب کوچکش را مملو از کینه می کند و ناخوداآگاه در معرض آسیب های مختلف روحی و روانی قرار می گیرد.
کریمی گفت: بیش از هر چیز دو فرد که با هم تشکیل زندگی مشترک داده اند و بچه دار شده اند باید با از خودگذشتگی، یاداوری محبت های گذشته، کمک از روانشناسان و مشاوران خانواده، پرهیز از چشم و هم چشمی و زیاده خواهی برای حفظ زندگی خود تلاش کنند.
وی ادامه داد: بزرگسالانی که طلاق را آخرین راه حل زندگی مشترک خود انتخاب می کنند همه تنش ها و مشکلات را برای کودک خود در این زندگی مشترک بر جا می گذارند و همین کودک معصوم با هزاران درد کوچک و بزرگ با مجموعه ای از آسیب ها در جامعه بزرگ می شود.
وی توضیح داد: همیشه راهی بهتر از جدایی و طلاق برای والدین وجود دارد که باید درصدد یافتن آن باشند تا کودکان معصوم و بی گناه قربانی خودخواهی و زیاده خواهی والدین نشوند.
وی افزود: بیش از 60 درصد والدینی که از هم طلاق می گیرند و مشکل اصلی آنها برای طلاق به غیر از اعتیاد و رفتارهای پر خطر بوده معمولا از طلاق پشیمان می شوند و قصد بازگشت دوباره به زندگی مشترک را دارند اما به خاطر لجبازی یکی از والدین هیچ گاه کانون اولیه دوباره شکل نمی گیرد.
کریمی گفت: در زندگی مشترک افراد باید ویزگی هایی همچون گذشت، صبوری، فداکاری، عشق ورزیدن، محبت کردن، دوست داشتن، ایثار، قناعت و پرهیز از چشم و هم چشمی و زیاده خواهی را سرلوحه زندگی خود قرار دهند.
وی تاکید کرد: افرادی در زندگی مشترک موفق خواهند بود که مشکلات مشترکشان را با همفکری و همدلی و بدور از خشونت و درگیری حل کنند و راه حل منطقی با مددگرفتن از مشاوران خانواده برای تداوم و دوام زندگی مشترک خود جستجو کنند.
وی ابراز امیدواری کرد که افراد قبل از هر تصمیمی در خصوص فرو پاشی زندگی مشترک خود با کمی گذشت و فداکاری به خاطر کودکان خود و جلوگیری از تباه نشدن آینده آنان برای حفظ و بقا کانون گرم خانواده خود تلاش کنند.


©www.khaneisar.ir ---

تمام حقوق مادی و معنوی این سایت متعلق به پایگاه اطلاع رسانی خانه فرهنگ ایثار و مقاومت می باشد و استفاده از مطالب با ذکر منبع بلامانع است.